Kva skjer når representantar frå ni ulike indremisjonsstyre samlast rundt same bord?
På Leirvik bedehus fekk IMS nyleg erfare at det kan vere både inspirerande, utfordrande og verdifullt.
I går arrangerte IMS styresamling for representantar frå Bømlo, Fitjar, Gilje, Laurhammar, Moster, Tysnes, Søfteland, Uskedalen og Ølen.
Ei styresamling er meir enn eit møte der ein går gjennom sakslister og vedtak. Det er ein arena for å stoppe opp, lytte til kvarandre og dele erfaringar. Målet er å bli betre kjende med kvarandre, byggje fellesskap mellom styra og saman reflektere over korleis vi kan vere med på å føre arbeidet vidare.
Frå erfaringar til nye draumar
Kvelden starta med at dei ulike styra fekk reflektere over eigne erfaringar.
- Kva har gitt oss glede?
- Kva har vore utfordrande?
- Og kva har vi lært?
Deretter vende ein blikket framover.
- Kva håpar vi på?
- Kva er vi uroa for?
- Kva drøymer vi om?
Og kva ser vi som den viktigaste moglegheita akkurat no?
Eit spørsmål som kanskje utfordra litt ekstra, var dette:
Om vi berre kunne prioritere éin ting det neste året – kva burde det vere?
Slike spørsmål gir ikkje nødvendigvis enkle svar. Men dei kan hjelpe oss til å løfte blikket frå det som hastar, til det som faktisk er viktig.
Kva kan vi lære av kvarandre?
I plenum fekk deltakarane dele det dei hadde kome fram til. Då vart det tydeleg at styra har mykje til felles, sjølv om dei også står i ulike situasjonar.
Fleire peika på behovet for å gå frå å vere tilskodarar til å bli engasjerte disiplar. Det handlar om meir enn å fylle kalenderen med aktivitetar. Det handlar om å hjelpe menneske nærare Jesus, skape tilhøyrsle og utruste fleire til å ta del i fellesskapet.
Leiarutvikling var eit anna tydeleg tema. Korleis finn vi nye leiarar? Korleis kan vi trene og følgje dei opp? Og korleis kan vi skape ein sunnare struktur rundt ansvar og oppgåver?
Samtidig vart det snakka varmt om fellesskap, vennskap og omsorg. Fleire ønskjer å byggje miljø der nye menneske blir sett, der fleire generasjonar kan møtast, og der menneske får høyre til.
Utfordringar vi deler
Samlinga synleggjorde også fleire utfordringar som går igjen i arbeidet rundt om i kretsen.
Mange opplever at det kan vere vanskeleg å rekruttere frivillige og leiarar. Nokre få kan lett få for mykje ansvar. Fragmentering og manglande samordning kan gjere arbeidet meir krevjande enn nødvendig.
Det vart også sett ord på faren for å bli aktivitetsstyrt framfor relasjons- og disippelstyrt.
Det er eit viktig spørsmål å ta med seg vidare: Gjer vi ting fordi vi alltid har gjort dei, eller fordi dei faktisk hjelper menneske til å leve nær Jesus?
Bønn for og med kvarandre
Det vart og tid til å be for kvart styre. Det er godt å kjenne på fellesskapet, og at vi står saman i misjonskallet.
Samla sett var inntrykket frå styresamlinga eit sterkt ønskje om å byggje levande og misjonale fellesskap.
Fellesskap som fører menneske til Jesus. Som utviklar nye leiarar. Som tek vare på kvarandre. Og som vågar å sjå utanfor eigne veggar.
På slutten av kvelden snakka deltakarane om kva vi kan løfte i flokk, og korleis vi kan støtte kvarandre. Kva kan IMS bidra med? Og korleis kan styra rundt om i regionen stå saman i det som er viktig?
Kanskje er noko av det viktigaste med ei slik samling nettopp dette: Vi treng ikkje finne ut av alt kvar for oss.
Når vi deler erfaringar, utfordringar, håp og draumar, kan vi oppdage at vi ikkje står åleine. Vi kan lære av kvarandre – og kanskje også få mot til å prioritere det som verkeleg betyr noko.
For arbeidet i indremisjonen handlar ikkje først og fremst om å halde hjula i gang.
- Det handlar om menneske.
- Om fellesskap.
- Om misjon.
- Om å peike på Jesus.
Det er verdt å samlast rundt.
